‘De mens is een seksueel wezen’

De reden dat veel mensen aseksualiteit niet kennen, of vreemd vinden als ze het wel kennen, is vanwege een norm die ons onbewust wordt aangeleerd. ‘De mens is een seksueel wezen’. Een norm zal er altijd blijven, het schept richtlijnen voor ons gedrag en geldt voor de meerderheid van de mensen. Maar het zorgt er wel voor dat er bekrompen wordt gekeken naar de mensen die afwijken. Kan die norm niet bijgesteld worden?

 

Amerikaans cultureel antropoloog Gayle Rubin onderzocht de norm wat betreft seks en seksualiteit. Volgens haar was de tijd gekomen om over seks na te denken. Ze beschreef haar bevindingen aan de hand van de ‘charmed circle’.

 

rubincircle
Charmed Circle

 

Alles wat in de binnenste cirkel staat valt in de ‘maatschappelijk geaccepteerde seks’. Daar in staat bijvoorbeeld heteroseksualiteit, het koppel is van dezelfde generatie, monogamie, vanille seks thuis en niet in het openbaar etc. Deze binnenste cirkel wordt normaal, goed, natuurlijk en gezegende seksualiteit genoemd. Oftewel de norm. In de buitenste cirkel staan dezelfde onderwerpen, maar dan in een andere vorm. Daar staat onder anderen homoseksualiteit, seks voor geld, masturbatie of seks in groepen, seks in het park en seks met speeltjes. Dit wordt slecht, abnormaal, onnatuurlijk en gedoemde seksualiteit genoemd. Rubin zegt dat als de maatschappij verandert, de gedragingen van de cirkel mee veranderen, of ze nu wel of niet ‘charmed’ zijn. Dit blijkt als je kijkt naar de acceptatie van homoseksualiteit. Niet alleen in ons land maar in steeds meer landen mogen homo stellen trouwen. Homoseksualiteit staat inmiddels bij velen dus in de charmed cirkel.

Aseksualiteit wordt niet specifiek genoemd in dit onderzoek. Rubin noemt dan ook maar een aantal vormen die wel of niet binnen de norm vallen. Je zou kunnen stellen dat aseksualiteit ook in de buitenste cirkel van de charmed circle valt, het wijkt ten slotte af van de seks norm die er is. Hoe komt aseksualiteit dan in de binnenste cirkel? Dat legt Rubin ook uit. Men voelt de noodzaak om een scheidingslijn te maken tussen goede en slechte seks en seksualiteit. Deze scheidslijnen begrenzen een klein deel waarin iemand zich veilig of prettig voelt. In de afbeelding hier onder zie je die denkbeeldige scheidslijnen.

De seks hiërarchie
De seks hiërarchie

Die grenzen worden van uit verschillende oogpunten getrokken. Sommigen hebben religieuze redenen, andere politieke en weer anderen stellen grenzen op basis van populariteit. De lijn staat tussen ‘seksuele orde’ en ‘seksuele chaos’. De afbeelding laat de angst zien, dat als de meest linker muur ook maar een klein beetje afbrokkelt, alle seksuele chaos over die lijn kan komen. Oftewel, het accepteren van iets in de buitenste cirkel gaat moeizaam, omdat dan wellicht ineens alles geaccepteerd moet worden.

Rubin zegt dat een begrip uit de buitenste cirkel geaccepteerd kan worden doordat het gekoppeld kan worden aan een begrip van de binnenste cirkel. Bijvoorbeeld: als homoseksualiteit wordt gekoppeld aan monogamie begint de samenleving te erkennen dat homoseksualiteit ook een vorm is van menselijke interactie.

Wat Rubin wil zeggen met dit onderzoek is dat wat afwijkt van de norm, wel een kans maakt om geaccepteerd te worden. Mits het niet te ver af ligt van de norm en het gekoppeld kan worden aan iets wat al als normaal gezien wordt. Laten zien aan de buitenwereld dat aseksuelen ‘ook gewoon mensen’ zijn zou aseksualiteit wellicht over die meest linker muur kunnen krijgen.

 

 

Hoe open sta jezelf tegenover een seksualiteit die je niet goed kent? 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s